गजल « प्रशासन
prasaLogo
२२ पुष २०७४, शनिबार

गजल


प्रकाशित मिति : 6 January, 2018 8:06 am

यो समयले सँगै बिताएका पलहरू पल्टाइरहेछ
र, तस्विरहरूले पुराना यादहरू सम्झाइरहेछ

यस्तो बाँच्ने कलाबाट म साह्रै हैरान–हैरान छु
पत्थर हान्नेसँग पनि फूल सधैं मुस्कुराइरहेछ

मरेको ठानेर तिम्ले बाघलाई जिस्क्याइरहेछौ
नब्युझाऊ बाघ त भरखरै मात्र निदाइरहेछ

अचम्म त यो छ कि पिठमा छुरा रोप्नले नै
सामुन्नेमा प्रणाम गरी उच्च आदर देखाइरहेछ

जो आफ्नै भविष्यदेखि बिलकुल बेखबर छ
तिनैले हात हेर्दै अरुको भविष्य बताइरहेछ ।

प्रतिक्रिया दिनुहोस